tanrım sen nerdesin?

hanginiz yaptı tüm bunları?

o ki, biliyor kendini

bir kez olsun

dürüst olsun.

kimdi o? neyin nesi?

söyleyin bana

hangi mumları söndürdü

hanginizin nefesi

ve karanlığın içinde

kimin gözleri görürdü

o yaratılış gecesi.

-

soruyorum

cevap verin bana

hanginizin kanlı elleri bunlar

hanginizin bu parmaklar

uçlarındaki ipli kuklalar

ya da ipli ahmaklar.

kimin oyunu bu

kim yazıp yönetiyor

korkmasın oyunun ömrü uzun

bu ahmaklar önünü göremiyor.

-

bağırıyorum

ama yok duyanım

mesajıyım ben uzaktaki dumanın

o duman ki

benim gibileri yakan ateşin

o ateş ki

sebebidir birçok leşin

yükselsem de bulutlara

görsem bülbülleri

her biri doymuş dutlara

dağılırken mesajımın külleri

-

yüzleşmeye geldim ben

çıksın artık karşıma

gitmeyeceğim buradan

bakmayacağım ardıma

ve hayır

onu görsem dahi

sığınmayacağım affına

ah, lütfen

kesilmesin nefesim

hesabımı sorup öyle öleyim

zaten onun olacak cesedim

zaten hep onun olan bedenim

vakit doluyor

acele edelim

bağırdım karanlığa

“tanrım nerdesin?”

-

duymadım hiçbir ses

aydınlanmadı karanlık

oysa biz ışık için

karanlığı yakardık

gelmedi bir cevap

belki de duymadı

belki yoktu aslında

belki boşuna suçladım

ama isterdim bilmek

içime ilmek ilmek

kim işledi bu inancı

her biri mi ziyandı?

her kelimem mi yandı

ve her şey mi yalandı?

-

bilmiyorum nerdesin

belki gökte

belki yerdesin

saat dörtte

kesilsin nefesi herkesin

kimse muradına ermesin

hiçbir rüzgâr esmesin

oradaysa size af eylesin

benimse cezam neyse versin

istemiyorum artık sefa

yoksa soruma cevap

çekeceğim cefa

vermeyeceğim hesap

buydu galiba

isteği tüm devlerin

ve bağırdım son defa

“tanrım sen nerdesin?”